vrijdag 22 januari 2010

WING!



Ik heb vandaag mijn Wing gehaald! Echt super gaaf gevoel! Hiervoor heb ik 5 maanden in Amerika gezeten en er is weer een hoofdstuk afgesloten in mijn opleiding voor verkeersvlieger!

Het vliegen ging vandaag lekker ondanks het wat minder goede weer hier in Arizona.. Ik vloog vandaag een van mijn betere vluchten dus dat hielp zeker! Ik was goed voorbereid, zeer geconcentreerd maar toch ook niet heel erg gespannen. Kortom perfecte omstandigheden om een check te vliegen!

Om half 5 's middags was mijn uitreiking samen met mijn klasgenoot Jeroen van den Hout, die ook vandaag zijn Wing heeft gehaald. Ik vlieg morgen terug naar Nederland en kom, als alles volgens plan gaat, zondag om 11:40 aan op Schiphol!

Hieronder een foto van een blije jongeman! Ik vind hem mooi staan, maar oordeel zelf maar!

donderdag 21 januari 2010

Klaar voor mijn CPL 5!

Ik ben nu bijna klaar hier in Amerika, ik moet nog 1 vlucht vliegen. Eigenlijk stond ik voor vandaag ingepland maar ik heb helaas niet kunnen vliegen. Het is hier op het moment slecht weer. Heel veel regen en harde windstoten. Ik heb de vlucht moeten cancelen omdat het gewoon te hard waaide. Er zijn binnen de KLS verschillende limieten wat betreft wind enzo. De wind was vandaag zo hard dat het zelfs buiten limieten van instructeurs lag en daarom kon ik niet vliegen. Nu sta ik er voor morgen op, om dan hopelijk mijn laatste vlucht hier te vliegen! Dan ben ik van plan om zaterdag het vliegtuig naar Amsterdam te pakken om vervolgens op zondag ochtend aan te komen. Als ik morgen weer niet kan vliegen of ik haal mijn check niet dan gaat deze hele planning niet door, maar ja laten we hopen van niet..

Ik hou jullie op de hoogte van de ontwikkelingen!

zaterdag 16 januari 2010

IFR Rated!

Nou ik heb nu ook het IFR traject hier in Amerika afgerond, want ik ben geslaagd voor mijn check. Het ging op zich wel aardig maar ik vloog 1 approach niet goed en dat heeft me de das om gedaan. Ik heb het wel gehaald maar helaas met een acceptable. Dit komt erop neer dat ik de check wel gehaald heb, maar dat het beter kon. En dat was zeker waar wat betreft die ene approach. Aan de ene kant jammer dat ik het niet met een beter resultaat heb kunnen afsluiten, aan de andere kant ben ik nu dus wel klaar met IFR. Dat bekent dat ik nu nog alleen de CPL vluchten hoef te vliegen voordat ik hier helemaal klaar ben! Ik heb nu gelukkig het weekend vrij, want de afgelopen week was vrij slopend. Ik heb veel geleerd en moest elke dag vroeg eruit om te vliegen.

Vandaag nog even ontspannen en helemaal niets doen, dan wordt het morgen weer tijd om te gaan leren voor de CPL vluchten en met name de eind check hier in Arizona! Zoals het er nu voorstaat ben ik van plan zaterdag 23 januari terug te vliegen naar Amsterdam. Over de exacte reis datum en tijden kan ik nog niets zeggen. Nu eerst maar even ontspannen en de laatste vluchten volbrengen!

Tot snel! Jelle

woensdag 13 januari 2010

Spannende dagen voor de IFR check!

Ik ben jullie nog het tweede deel van mijn reisverslag van de LA trip verschuldigd, maar dat zal ik jullie zeker niet onthouden. Op het moment ben ik bezig met mezelf voor te bereiden op de laatste check in het IFR traject. Ik zal deze check aankomende vrijdag vliegen en ben nu dus druk bezig met studeren. De examinatoren verwachten wel dat er veel kennis is op verschillende gebieden van het vliegen. O.a. van het vliegtuig zelf, de aerodynamische eigenschappen, de reglementen, het weer etc. Dus dat is aardig wat. Als ik voor deze test slaag ga ik door naar de allerlaatste vluchten hier in Amerika. Dit zijn de zogenaamde CPL vluchten (commercial pilot license). Dat zijn er in totaal nog 5, vier daarvan zijn om te oefenen en de laatste vlucht is de eind check hier. Als je die eind check haalt ben je hier klaar en wordt ons onze 'wing' uitgereikt. Maar dat volgt natuurlijk allemaal later, nu eerst maar op de IFR check richten en zorgen dat ik daarvoor slaag.

Keep you up-to-date!

Jelle

zondag 10 januari 2010

De planning was dus helemaal uitgewerkt en het dus was het tijd om in het vliegtuig te stappen op weg naar de West Coast. We stonden om 6 uur op om de laatste voorbereidingen te treffen voor de navigatieplanning. De eerste vlucht vloog Sven van Falcon Field naar Blythe. Dit was eigenlijk een behoorlijk saaie vlucht omdat we de omgeving hier al goed kennen en deze vlucht leidde ons over woestijn en bergen. Na 120 uur hier in de omgeving te hebben gevlogen is het niet echt interessant meer. Vervolgens vloog Sven de approach op Blythe en zijn we daar geland.


Bijgetankt en blaas geleegd was het mijn beurt om naar Las Vegas te vliegen. Onderweg wederom heel lang over verlaten stukken land gevlogen. Er was alleen een weg die het landschap doorkruiste, meer ook niet. In de verte konden we al wat hotels en andere gebouwen zien die de skyline van Las Vegas vormen. Ik zou gaan landen op het internationale vliegveld van Las Vegas. Het veld heeft 4 banen, allemaal geschikt voor de grote verkeersvliegtuigen die daar komen vanuit alle delen van de wereld. Om beter in de traffic flow van zo’n groot vliegveld te passen, moest ik mijn snelheid hoog houden. Veel hoger dan we normaal gewend zijn tijdens dat deel van de vlucht. Het was best lastig om goed op de instrumenten te concentreren, want het was echt geweldig om daar te vliegen. We zagen de verschillende grote toestellen opstijgen en landen wat natuurlijk echt gaaf is als je daar aankomt in een klein vliegtuigje, tussen al die “reuzen”. Daarbij kwam ook nog dat de stad geweldig gaaf is om vanuit de lucht te aanschouwen, met alle bijhorende casino’s, hotels en andere trekpleisters die de stad heeft. Het vliegveld is verdeeld in twee delen, een deel is voor de verkeersvliegtuigen en het andere is voor zakenjets, privétoestellen en kleine vliegtuigjes zoals die van ons. Dus naar dat deel moesten we taxiën. We hebben wat gegeten en het vliegtuig werd weer volgetankt. Helaas konden we niet lang blijven in Las Vegas omdat we op tijd in LA wilden en moesten zijn.

Nu was het weer de beurt aan Sven om ons veilig naar Santa Monica te vliegen, dat ligt iets ten noorden van LA. Bij Las Vegas moesten we voor de baan wachten totdat we erop mochten. Maar aan de andere kant van de baan, precies tegenover ons, stond er ook een groot vliegtuig te wachten. Dan voel je je echt klein als je precies daar tegenover staat. Het was wel lachen en ik denk ook wel dat de piloten van dat toestel het een grappig moment vonden. Daarna moesten we omdraaien om op een andere baan op te stijgen en klommen we mooi uit richting het zuiden. Ook nu was het weer een uitgestrekt landschap met weinig variatie totdat we de kust naderden. Onze aankomst ging samen met het laatste uur zonlicht. Dit gaf geweldige plaatjes, van zowel het heuvelachtige landschap als van de roze gekleurde wolken boven ons. En natuurlijk de zon die steeds lager aan de horizon kwam te staan en in zee dreigde onder te gaan. Onze aanvliegroute bracht ons over het Hollywood sign en was parallel met aankomende verkeer van Los Angeles. Het was echt een ontzettend mooi moment, eentje om nooit te vergeten. Sven vloog de approach en landde het vliegtuig.

We hebben het geparkeerd en pakten onze spullen voor de overnachting in een hotel 20 min verderop, richting Hollywood. Ook hadden we een auto geregeld en die stond op ons te wachten. We hadden een middenklasser gehuurd met weinig tot geen verwachtingen. Wat bleek was dat er een zwarte Mercedes C230 stond voor ons klaar om mee te nemen. Uiteindelijk hebben we helemaal niets voor die auto betaald want er waren geen gegevens van ons gevraagd, dus dat was wel een mooie meevaller. We reden naar ons hotel, inchecken, even opfrissen en weer de auto in om ergens wat te gaan eten. Het hotel was ook goed en we waren blij dat onze vroegtijdige planning zijn vruchten had afgeworpen. We hebben die avond niet veel meer ondernomen want we moesten de volgende dag weer om 7 uur ’s ochtends vertrekken, wat betekende dat de wekker om 5 uur stond.

donderdag 7 januari 2010

Planningfase navigatie trip naar LA!

Zoals ik al eerder had aangegeven, bestond de kans dat ik een navigatie planning zou maken naar we West-kust. Deze heb ik dus afgelopen dinsdag en woensdag gevlogen, samen met Sven en met onze instructeur. Het was echt een geweldige trip. In totaal hebben we 6 vluchten gevlogen, waarvan Sven 3 en ik 3. Iedere vlucht moest 2 uur duren volgens onze syllabus. Hieronder de planningsfase, later volgt het reisverslag.

Onze reis begon op dinsdag, maar er was veel voorbereidend werk aan vooraf gegaan. Eerst moesten we uit zoeken welke velden we wilden aandoen en welke binnen ons bereik lagen. Dat was vrij snel gedaan en we kwamen op de volgende plaatsen. Las Vegas, Los Angeles en San Diego. Omdat we niet binnen 2 uur deze velden kunnen bereiken, moeten we tussenstops maken om te tanken en om te wisselen van piloot. We wisselen om van piloot omdat het vliegen vermoeiend kan zijn na 2 uur en de kans groter wordt op fouten. Toen we onze doelen/velden bepaald, was het tijd om alles goed te plannen en met een mooi uitgewerkt idee het verzoek in te dienen voor een overnachting in LA. Dus Sven en ik hebben zaterdag de route globaal bepaald en zijn opzoek gegaan naar hotels en een huurauto. Zondag vroeg op om vervolgens naar school te gaan om de exacte planning te maken. Dat heeft ons zondag 7 uur gekost. Maar daarna was wel alles tot in detail gepland, wat een goed en voldaan gevoel gaf. Die avond hebben we ons verzoek voor de overnachting bij de Training Manager ingediend en die keurde het plan goed. Het enige obstakel was nu nog de roostermakers. Die willen liever niet dat er overnachtingen plaatsvinden, want dan zijn ze eigenlijk een vliegtuig kwijt om in te plannen. We stuurden ons verzoek met de goedkeuring door naar de 2 hoofdpersonen van het rooster. We kregen vrij snel antwoord van een van hen dat ze ons zou inplannen voor dinsdag en woensdag. Nu het ook door hun was goedgekeurd, hebben we de auto gehuurd en het hotel geboekt. Vervolgens kregen we maandag ochtend een mailtje van de andere roostermaker die zei dat het niet mogelijk was een overnachting te maken in LA en dat hij het niet goed kon keuren. Daar baalden we echt ontzettend van en zijn vervolgens naar hem toegegaan met een geprinte versie van de 2 mailtjes waarin we goedkeuring hadden gekregen. Hij bleef zeggen dat het niet mogelijk was en dat het hem speet maar dat hij het gewoon niet door kon laten gaan. Toen we vertelden dat we al een hotel hadden geboekt en betaald en een auto hadden gehuurd nadat we goedkeuring hadden gekregen van de andere roostermaker kon hij niet anders dan het goedkeuren. Maar het was wel een opgave om hem zover te krijgen. Dus gelukkig hadden we de goedkeuring van alle belangrijke personen en konden we ons klaar gaan maken voor de trip naar Los Angeles.