Happy New Year and Happy Flights

Zo dat is echt een tijd geleden dat ik jullie op de hoogte heb gebracht van mijn ontwikkelingen hier. In de tussentijd is er al heel veel gebeurd. Veel vluchten gevlogen en veel nieuws geleerd.

Ik heb al twee modules afgesloten. De eerste module staat in het teken van het vliegen op je instrumenten. Dus met een kap op vliegen waardoor je alleen de instrumenten kunt zien en niets van wat er buiten gebeurd. Dat zijn de eerste 7 vluchten. Die gingen wel aardig maar in het begin was het erg wennen. Vervolgens waren er ook nog 8 simulator vluchten die we moesten vliegen om nog meer te wennen aan het instrumentvliegen. De tweede module bestaat uit het vliegen van approaches. Approaches zijn verschillende aanvliegroutes om goed voor de baan aan te komen als je geen zicht op de baan hebt. Bijvoorbeeld, als je in de wolken vliegt of het als het donker is waardoor je diepte moeilijk kunt inschatten. Die approaches zijn best leuk om te vliegen want hierdoor wordt het al weer wat professioneler. Soms moet je ook een beetje uitwijken omdat je dan ruimte moet geven aan een groot verkeersvliegtuig. Kortom echt gaaf en ook dat was lastig, maar hoe vaker ik ze vloog hoe beter ze gingen. Die module heb ik vorige week afgesloten en ben nu aanbeland bij de navigatie fase van het traject.

Ik heb nu 2 navigatie vluchten gevlogen. Een met samen met Sven en onze instructeur naar Yuma en nog een met Jorne en de instructeur naar Sierra Vista. Beide velden liggen op meer dan 300 km van onze thuisbasis Falcon Field. Het waren lange vluchten maar toch wel heel gaaf. Het mooiste was nog wel dat zowel Sven als Jorne een approach vlogen waarbij ze door de controller in de toren naar binnen werden geleid. Die controller gaf dan instructies om ze op het goede glijpad te brengen. Ik was beide keren degene die weer terug vloog naar Falcon. En dus niet de kans had om zo’n approach te vliegen, maar die kans is nog volop aanwezig.

Aanstaande maandag gaan Sven en ik, samen met onze instructeur een gave trip maken naar waarschijnlijk San Diego of Los Angeles! Dan zijn we ook nog van plan daar te overnachten en de volgende dag weer terug naar Falcon. Maar daar zit veel planning en voorbereiding in en we moeten nog goedkeuring vragen aan de Training Manager en de rooster maker. Daar hebben we nu de tijd voor want we zijn 4 dagen vrij. Dat komt door oud en nieuw en het weekend dat voor de deur staat. We gaan nu weer even lekker ontspannen. Ik lig nu bijvoorbeeld dit berichtje aan het zwembad te typen in mijn zwembroek. Echt heerlijk weer voor oudejaarsdag. We hebben totaal niet het gevoel dat het oud en nieuw is en zijn er ook niet echt mee bezig. Vanavond zijn we van plan naar een vuurwerkshow te gaan hier verderop en daarna nog wat feesten. Eerst waren er plannen om naar Los Angeles te gaan maar dat is niet meer doorgegaan. Ten eerste omdat het een lange rit is van ongeveer 7 uur en ten tweede omdat we niet zeker weten of we op zaterdag moeten vliegen. Het rooster staat namelijk pas heel laat vast. Ook vinden we het niet de moeite waard als we toch maandag daar naartoe gaan vliegen. Maar over onze vette trip zal ik zeker snel verslag uit brengen!

Nu nadert het eind van het Amerika traject toch best snel. Ik moet nog 10 vluchten vliegen voordat ik klaar ben met IFR en dan nog 5 vluchten om mijn CPL (commercial pilot license)te halen. Dus ik denk dat ik hier nog 3 weken zit voordat ik klaar ben. Daarna ben ik misschien nog van plan om een paar dagen op Hawaï te vertoeven. Mooie manier om mijn tijd hier in Amerika af te sluiten!

Voor nu wens ik iedereen een fijne jaarwisseling toe en de beste wensen voor 2010!

Happy New Year,

Jelle

VFR rated!

Nu jullie hebben kunnen lezen hoe mijn laatste solo is verlopen, zal ik weer even een update geven. Na die solo vloog ik examentraining, die mij moest voorbereiden op mijn 2 checks aan het eind van het VFR traject. Die examentrainingen zijn eigenlijk normale vluchten maar waarbij je wordt bereid op de check. Deze vluchten verliepen allemaal soepel en daar was dan de D-43 check. Deze check vlieg je met een Amerikaanse instructeur die beoordeeld of je goed genoeg kunt vliegen volgens de Amerikaanse normen. Helaas ging deze check niet zo lekker als de vluchten daarvoor en heb ik deze ook niet gehaald. Echt alles ging slecht en ik was er niet echt bij met m’n hoofd. Zonde want het gaf me wel een rot gevoel. Ik moest een extra beurtje vliegen die dan wel weer erg lekker verliep.

Vorige week maandag was het tijd voor mijn D-44 check. Dat is de eind check van het VFR gedeelte. Deze ging gelukkig beter dan de D-43, waardoor ik hem ook heb gehaald met een standard. Ik had me goed voorbereid en de vlucht ging eigenlijk best lekker. Ik voelde me zelfverzekerd na het extra beurtje wat ik had gevlogen. Het is belangrijk dat je vertrouwen hebt in jezelf want anders gaat het in je hoofd zitten. De vlucht verliep goed, met natuurlijk een paar op- en aanmerkingen aan het eind. Nu heb ik dus mijn VFR traject afgesloten en is het tijd voor IFR (instrument flight rules). Hierbij krijg je een soort kap voor je hoofd waardoor je zicht beperkt is tot het instrumenten paneel voor je neus. Je kunt dus niet meer naar buiten kijken, wat in het begin wel heel erg wennen is, omdat je dat bij VFR juist heel veel moet doen! Ik ben vorige week woensdag begonnen met IFR en heb echt een hele relaxte instructeur; Mike Spencer. Hij is heel rustig en neemt de tijd om je alles goed uit te leggen. Ook is hij heel relaxt in de omgang met zijn studenten. Dus met IFR ben ik nu een weekje bezig en het gaat steeds wat beter maar het is in het begin heel lastig om alleen op instrumenten te vliegen. Om je daar sneller aan te laten wennen, moeten we ook nog 8 beurtjes vliegen op een simulator. Deze simulator staat gewoon stil en er is plaats voor maar 1 persoon in de ‘cockpit’. De instructeur zit achter je waar hij door middel van een computer, verschillende variabele kan instellen. Onder andere weercondities, zoals wind, regen, licht of donker etc. Het is een heel gevoelige simulator en doordat hij niet beweegt, is het extra lastig om goed in te schatten hoe je vliegt en hoe je nou precies door de lucht beweegt. Ik heb nu 2 keer op de sim gevlogen en 2 keer ‘echt’ gevlogen. Maar het echte vliegen blijft toch veel leuker en eigenlijk ook makkelijker.

IFR vliegen we ook op een ander toestel. Niet alleen het andere toestel is even wennen maar ook het feit dat er tijdens IFR begonnen wordt met het ‘crewconcept’. Dit houdt in dat ik als ‘pilot flying’ opdrachten kan geven aan de instructeur die naast me zit. Ook doet hij nu de communicatie met de toren en leest hij checklisten op waarbij ik moet verifiëren of ze kloppen en antwoorden. In het begin is dat heel erg wennen maar na verloop van tijd zorgt het ‘crewconcept’ er juist voor dat je veel meer tijd overhoud om het vliegtuig geconcentreerd te vliegen.

Voor zover over mijn VFR en IFR, ik zal jullie snel weer op de hoogte houden van de ontwikkelingen hier in de USA!