Sedona en check

Ten eerste wil ik iedereen bedanken voor de leuke reacties die ik gekregen heb op mijn solovlucht. Echt leuk om te zien dat er zoveel mensen zijn die mijn verrichtingen hier volgen.

Het is alweer enige tijd geleden dat ik wat an me heb laten horen. Ik heb het namelijk erg druk de laatste tijd. Sinds mijn solo is het allemaal erg snel gegaan, ik heb veel solo’s gevlogen en nog wat vluchten met mijn instructeur. Dat is vrij snel gegaan waardoor ik afgelopen woensdag stond ingepland voor wederom een check, vlucht 24. Dat is een vlucht waarbij ik weer met een andere instructeur vloog en moest laten zien wat ik kon en of het niveau voldoende was. Mijn vlucht ging eerlijk gezegd vrij slecht, zeg maar gerust beroerd. Ik was niet volledig geconcentreerd waardoor ik onderdelen fout deed of vergat die eigenlijk al routine zijn. Mijn landingen waren erg hard en best wel slecht. Ik had er dus al een slecht gevoel over. Tijdens het bespreken van de vlucht vertelde de instructeur mij dat ik de check niet gehaald had, maar dat hij me alleen liet zakken op mijn landingen. Dat betekende dat ik eerst nog een vlucht met mijn eigen instructeur moet vliegen waarin ik alleen maar landingen oefen en vervolgens een re-check moet vliegen. In de re-check moet ik alleen 5 verschillende landingen te laten zien. Als deze voldoende zijn, heb ik de re-check gehaald. Dus ik heb nu mijn check gedeeltelijk gehaald. Vandaag heb ik een extra beurtje gevlogen met mijn instructeur, waarbij ik 12 landingen heb gemaakt. En nu hoop ik dat ik morgen word ingeroosterd voor de re-check. Voor de rest gaat het echt ontzettend snel. Ik word veel ingeroosterd en vlieg veel waardoor ik nu voor op de rest van mijn groep loop. Dat betekend niet dat ik beter vlieg, maar ik wordt gewoon veel ingepland en de andere jongens wat minder vaak. Het is absoluut lekker om zo snel te gaan maar er blijft weinig tijd over voor ontspanning. Dat begint me een beetje op te breken, en daar komt ook nog eens bij dat ik vaak vroeg ik de ochtend vlieg waardoor ik vroeg eruit moet en mijn dagen erg lang zijn. Nu lijkt het wel heel erg alsof ik het hier zwaar heb maar dat valt ook wel mee.

Afgelopen vrijdag avond heb ik samen met 4 andere jongens de auto gepakt en zijn we richting het noorden gereden. Op weg naar Sedona, wat 3 uur rijden is. Sedona is een stadje wat op 6000 voet ligt. Het ligt tussen de bergen, die door erosie zijn gevormd. We wilden daarheen omdat we de zonsopkomst wilden meemaken. De rosten daar zijn namelijk rood van kleur en we dachten dat het wel een mooi plaatje zou zijn. Daar in Sedona aangekomen bleken alle hotels/motels/pensions vol te zitten. Oktober is daar namelijk de drukste maand. Gelukkig was er ergens net een kamer gecanceld waardoor we een slaapplaats hadden. Ik denk dat we die avond 2 uur lang op zoek zijn geweest naar een hotel. We gingen nog even lekker op de kamer wat kaarten met wat biertjes erbij. Toen we gingen slapen was het alweer 3 uur waardoor er nog maar 3 uur slaap overbleef. Om 6 uur ging de wekker, die voor 2 van ons te vroeg afging dus die bleven lekker slapen. Joost, Mouaad en ik zijn wel met de auto naar een berg gereden en hebben daar zonsopkomst meegemaakt. Ik was zomers gekleed wat niet echt een goed plan bleek te zijn. Omdat Sedona noordelijker en hoger ligt was het daar in de ochtend 10 graden. Ik had het ijskoud waardoor ik niet volop van de mooie omgeving kon genieten. Vervolgens zijn we nog een paar uurtje gaan slapen en gingen we op weg naar The Meteor Crater. Dat was 2 uur rijden voor een bergachtig landschap en vervolgens over uitgestrekte vlaktes. De Meteor Crater is een krater van 1500 meter in diameter en 180 meter diep die 50.000 jaar geleden is ontstaan door een inslag van een meteor van ongeveer 40 meter. Het was wel gaaf om te zien wat voor kracht daarbij is vrijgekomen. Nadat we daar een uurtje hadden rondgelopen zijn we weer terug gekeerd naar Mesa.

Voor degene die smachten naar mijn solofilm: sorry maar ik heb er weinig tijd voor dus daar moet nog even op gewacht worden.

Solo!

Afgelopen maandag ben ik dan eindelijk solo gegaan! Een moment waar elke vlieger naar uitkijkt, zijn eerste solo! ‘Eindelijk’ heeft niet te maken met de vertraging die ik hier oploop, want ik ga er namelijk vrij snel doorheen. Maar meer met het feit dat ik hier al enige tijd naar uitkijk! Ik stond maandag om 06:15 locale tijd ingeroosterd. Eerst vloog ik een half uur met mijn instructeur, om nog wat landingen te oefenen. Daarna taxiede ik terug naar de ramp, waar de instructeur uitstapte. Hij wenste me succes, wist dat ik er klaar voor was en zei dat ik ervan moest genieten. Er waren veel klasgenoten aanwezig om dit moment bij te wonen en foto’s te maken. Pim, een klasgenoot van me, heeft een mooie camera waarmee hij mijn hele solo heeft gefilmd in HD kwaliteit. Deze beelden ga ik verwerken tot een mooi filmpje en zal hem snel online zetten.

Toen mijn instructeur uitstapte was het dan zo ver! Ik was helemaal op mezelf aangewezen en dat was echt een vet gevoel! Nadat ik mijn motor had gestart en me bij de toren had gemeld mocht ik taxiën naar de baan. Bij je First solo doe je 3 full stop taxi back’s. Dat betekent dat je opstijgt, vervolgens een circuitje vlieg en dan een landing maakt. Dan verlaat je de runway en taxi je weer terug naar het begin van de baan om dat op nieuw te doen. Ik kreeg de klaring om op te stijgen. Dus ik taxiede de baan op en gaf vol gas. Dat was echt het mooiste van de hele vlucht. Full power geven en vervolgens keihard schreeuwen, gillen en gek doen in de cockpit! Toen dat circuitje gedraaid en geland. Voor mijn eerste landing was ik nog een beetje zenuwachtig omdat alles nu op mezelf aankwam. Maar de landing was prima en toen taxiede ik weer terug naar het begin van de baan. De rest ging eigenlijk ook allemaal goed, maar het gevoel was zo gaaf om daar zelf door de lucht te vliegen en te beseffen dat je van geen enkele vliegervaring naar een solo vluchtje gaat in minder dan 3 weken! Toen ik mijn laatste landing had gedaan, keerde ik terug naar de ramp waar heel veel klasgenoten en mijn instructeur stonden te wachten. Toen ik de kist had uitgezet was het moment daar. Ik moest mijn stropdas omdoen, want die wordt volgens een lange traditie bij je eerste solo door de instructeur afgeknipt. Vervolgens werd ik door iedereen gefeliciteerd en door twee jongens van de vleugel getild en naar de auto gebracht. Ook hoort bij de traditie dat je niet de grond mag raken voordat je in het zwembad bent gegooid. Ik ben de auto ingedragen en naar het appartementen complex gereden. Daar werd ik door een stuk of 6 jongens het zwembad ingegooid.

Dat is echt een mooi gevoel om je solo te hebben gevlogen en door zoveel klasgenoten opgewacht te worden om vervolgens naar het zwembad gedragen te worden. Nog even in de pool gelegen, maar daarna moest ik douchen en weer terug naar school om mijn papierwerk en logboek in te vullen.

Dat was maandag. Toen heb ik dinsdag nog een vlucht met mijn instructeur gehad waarbij ik zelf naar een ander veld moest vliegen daar landingen uitvoeren en vervolgens weer terug naar Falcon Field. Doordat ik die vlucht ook goed afgerond had, was ik vandaag (donderdag) aan de beurt voor de eerste gehele solo. Nu was mijn instructeur er helemaal niet bij en moest ik zelf alles verzorgen. Ik was wederom om 06:15 ingeroosterd, net als Jorne en nog een andere klasgenoot die ook bij hetzelfde beurtje waren. We vertrokken tijdens zonsopkomst allemaal achter elkaar en deden de oefening die in onze syllabus voor deze vlucht stonden ingepland. Daarna vlogen we weer richting Falcon Field om daar nog wat landingen te oefenen. Dit was echt ontzettend gaaf! Ten eerst was het lekker koel, het vliegtuig was vrij licht waardoor ik heel snel klom en de motor prestaties goed waren. Ook was de lucht heel erg stabiel, zodat ik heel goed mijn hoogte kon houden en tijd had om van het moment te genieten. Na een uur vliegen landde ik het vliegtuig en maakte mijn papierwerk af. Er gingen namelijk weer 2 jongens solo deze morgen, en ik wilde daar graag bij aanwezig zijn. Die jongens hebben ook hetzelfde ritueel ondergaan en zijn ook in het zwembad gegooid.

Morgen sta ik weer ingeroosterd voor een hele vette vlucht. We doen in die vlucht 5 vliegvelden aan. Onder andere het internationale vliegveld van Phoenix, waar dus alle grote verkeersvliegtuigen staan geparkeerd, landen en opstijgen.

Ik hou jullie op de hoogte en ga dit weekend aan mijn solo film beginnen! Groetjes Jelle